Agaph, ti duskolo pragma…

Αρχή και φινάλε
σκοτάδι και φως
αγάπη πανάρχαιο δράμα
σ’ ακούω καρδιά μου
δεν είμαι κουφός
αγάπη, τι δύσκολο πράγμα.

Σωρός αναμνήσεις
δεν πάει καιρός
αγάπη και γέλιο και κλάμα.
Στο τέλος δεν ήμουν πολύ τυχερόςαγάπη,
τι δύσκολο πράγμα.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ’ αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ’ αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

Κολλάει ο χρόνος
δεν πάει εμπρός
και συ δεν μου στέλνεις πια γράμμα
δεν θες να με ξέρεις λες κι είμαι εχθρός
αγάπη, τι δύσκολο πράγμα.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ’ αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ’ αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια…

———

Inceput si sfirsit
intuneric si lumina
iubirea-i o tragedie anticate
aud draga mea
nu sunt surd
iubire, un lucru atit de dificil

Atit de multe amintiri
nu au durat mult
ιubire, ris si plinsete
nu am fost foarte norocos
caci in final
iubirea-i un lucru atit de dificil

iubirile se pierd
se sting ca si stelele
pleaca la fel ca verile

iubirile se pierd
se sting ca si stelele
pleaca la fel ca verile
pleaca la fel ca verile

timpul ramine
nu trece
si tu nu-mi mai trimiti nici o scrisoare
nu vrei sa ma mai cunosti
ca si cum ti-as fi un dusman
iubire, un lucru atit de dificil
iubirile se pierd
se sting ca si stelele
pleaca la fel ca verile

ιubirile se pierd
se sting ca si stelele
pleaca la fel ca verile
pleaca la fel ca verile…